Przejdź do treści

Londyn: Mężczyzna transgender chce być zarejestrowany jako ojciec dziecka, które urodził

Mężczyzna transgender chce być zarejestrowany jako ojciec dziecka, które urodził

Mężczyzna transgender walczy o to, by być zarejestrowanym jako ojciec dziecka, które urodził. W Londynie toczy się proces. Jeśli mężczyzna wygra, jego dziecko stanie się pierwszą osobą w UK, która nie ma matki.

Co to jest transseksualizm?

Część środowiska naukowego za transseksualizm uważa stan, w którym płeć psychiczna (gender) nie zgadza się z płcią biologiczną określoną po porodzie i wpisaną w akcie urodzenia (sex). Gender należy rozumieć jako własnej identyfikacji osoby i ról płciowych w społeczeństwie, które ta osoba pełni. Sex  odnosi się do biologicznych cech płciowych oraz niektórych aspektów psychologicznych (Smith, 2015).

Pojawiają się też definicje transseksualizmu, według których transseksualizm to stan, w którym osoba rozwija identyfikację płciową niezgodną z płcią genetyczną i budową organizmu, uwzględniając cechy płciowe pierwszo-, drugo- oraz trzeciorzędowe.

Pierwszorzędowe cechy płciowe to jądra i jajniki; drugorzędowe to pochwa, macica, jajowody, srom, moszna, nasieniowody, prącie; trzeciorzędowe to biust, owłosienie, rozmieszczenie tłuszczu na ciele, proporcje budowy ciała, budowa krtani, barwa głosu (Antroszewski, 2012).

Transseksualny mężczyzna to osoba, która urodziła się z żeńskimi cechami płciowymi, transseksualna kobieta to osoba, która urodziła się z męskimi cechami płciowymi.

Możliwe jest wykonanie operacji korekty płci oraz hormonoterapia.

Co to jest transgenderyzm?

Transgenderyzm to niezgodna z płcią biologiczną identyfikacja płciowa, która bywa nazywana postacią pośrednią między transwestytyzmem (zewnętrzną, nietrwałą zmianą wyglądu tak, by odpowiadał przeciwnej płci) a transseksualizmem. Osoba transgender nie chce przeprowadzać zabiegu chirurgicznego narządów płciowych, ale często poddaje się hormonoterapii i/lub mastektomii lub mammoplastyce, czyli pomniejszeniu piersi lub wszczepieniu implantów piersi.

Więcej informacji na temat niezgodności płci biologicznej z identyfikacją płciową znajdziesz tutaj.

Rząd UK nie wyraża zgody na rejestrację trans-mężczyzny jako ojca dziecka

Mężczyzna, nazywany przez brytyjską prasę TT, urodził się jako kobieta, jednak w którymś momencie życia został uznany przez Gender Recognition Panel (trybunał w UK, który zajmuje się sprawami związanymi z prawną zmianą płci) za mężczyznę. W późniejszym czasie w wyniku skutecznego leczenia niepłodności zaszedł w ciążę. Po urodzeniu dziecka zgłosił się do urzędu stanu cywilnego, gdzie dowiedział się, że musi być zarejestrowany jako matka dziecka, podczas, gdy chciał figurować w dokumentach jako ojciec lub rodzic (parent – odnosi się do obojga rodziców).

Zobacz też: “This is family” – nowa kampania brytyjskiej marki River Island wychodzi naprzeciw zmianom społecznym

Obrona TT

Minister spraw wewnętrznych, minister zdrowia oraz minister do spraw kobiet i równości są zarejestrowani jako strony w sprawie.

Adwokat TT przekonywał w Sądzie Najwyższym, że odmowa zarejestrowania TT jako ojca lub rodzica oraz narzucanie mu prawnego statusu matki to dyskryminacja osób transgender i transseksualnych. Mówił, że zmuszanie TT do rejestracji jako matka dziecka narusza jego prawo do poszanowania prywatności i życia rodzinnego oraz, że w świetle zmian społecznych, które zachodzą w UK tego rodzaju przymus jest niepotrzebny i nieadekwatny.

Członkini Królewskiej Palestry, w trakcie wystąpienia przed sądem najwyższym, wskazywała na konieczność zmian legislacyjnych, które chroniłyby prawa trans rodziców w trakcie procedur rejestracyjnych. Dotychczasowe prawo nazwała niejasnym i nielogicznym (odnosząc się do tego, że w świetle brytyjskiego prawa można obecnie być jednocześnie mężczyzną i matką).

Zobacz też: „Moje dziecko nie lubi swojego ciała!” Jak możemy pomóc dzieciom w samoakceptacji?

Precedens?

Tego typu sprawa nie została nigdy podniesiona przed brytyjskim sądem. Minister sprawiedliwości UK uważa, że jeśli mężczyzna wygra, konieczna będzie zmiana prawa.

Akt urodzenia nie został jeszcze wystawiony, procedura została wstrzymana do czasu ogłoszenia postanowienia Sądu. Jeśli TT wygra, YY będzie pierwszym dzieckiem w UK, które w świetle prawa nie ma matki. Wyroku możemy się spodziewać w przyszłym tygodniu.

Ze względu ochronę danych osobowych i bezpieczeństwo rodziny, imiona i nazwisko, miejsce zamieszkania, płeć i wiek dziecka oraz rodzica nie są podawane do publicznej wiadomości.

Źródło: The Telegraph (klik)

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka. W wolnym czasie dużo czyta, najchętniej z kotem na kolanach, jeździ na wrotkach i fotografuje.

Filozofia wolnego życia

Filozofia wolnego życia
Przyznanie się do tego, że nie potrzebujemy tych wszystkich rzeczy, którymi się otaczamy, to niełatwa sprawa. – Fot. Pixabay

„Powoli. Jak żyć we własnym rytmie” jest próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego mniejszy konsumpcjonizm prowadzi do większego zadowolenia – to przede wszystkim poradnik, jak to zadowolenie osiągnąć.

Przyznanie się do tego, że nie potrzebujemy tych wszystkich rzeczy, którymi się otaczamy, to niełatwa sprawa. Metki, ciuchy z najnowszej kolekcji modnego projektanta, torebka, bez której nie można pokazać się na spotkaniu, na którą wzięłyśmy kredyt? Jaki to ma sens? Jak powiedział kiedyś amerykański aktor Will Rogers: „kupujemy rzeczy, na które nas nie stać, żeby zaimponować ludziom, których nie lubimy. I to codziennie”. Wolne życie, według autorki książki, to dziwne połączenie bycia gotowym na coś i na rezygnację z czegoś, przejmowania się więcej i przejmowania się mniej.

Zobacz też: Sen dobry na wszystko!

We wstępie do książki „Powoli. Jak żyć we własnym rytmie” Brooke McAlary pisze „Sześć lat temu pozornie byłam kobietą sukcesu, która realizuje się na wszystkich frontach. Miałam wspaniałego męża, zdrową i energiczną roczną córeczkę, spodziewałam się drugiego dziecka, z powodzeniem prowadziłam firmę specjalizującą się w ręcznie robionej biżuterii, nadzorowałam remont naszego domu i właśnie wróciłam z zagranicznych wakacji.” Co się wydarzyło, że autorka, która teoretycznie „ma to wszystko” wywróciła swoje życie do góry nogami i zdecydowała, że potrzebuje czasu, żeby leżeć na trawie i patrzeć na przepływające chmury?

Jak zwolnić?

Kiedy Brooke urodziła drugie dziecko, zdiagnozowano u niej depresję poporodową i jak opowiada, była albo wściekła i zgorzkniała albo zachowywała się jak robot. Do tego miała myśli samobójcze. W końcu wylądowała w gabinecie psychiatry, które zasugerował jej zmianę rytmu – zamiast ciągłego biegu, zwolnienie. Wtedy odkryła blog Leo Babauty Zen Habits. To był przełom. Jak pisze, to właśnie on zmienił jej życie, a do tego okazało się, że tym sposobem na życie podążają miliony, którzy twierdzą, że ograniczenie – przedmiotów, stresów, zobowiązań i nacisków – powoduje wzrost energii, wolności, radości.

Zobacz też: Rok w ogrodzie czyli sposób na codzienną medytację

Pierwszym krokiem było pozbycie się rzeczy – udało jej się pozbyć około 20 tys. przedmiotów, aż przerodziło się (prawie) w obsesję minimalizmu. Następnym mówienie „nie” i docenienie „nicnierobienia” oraz odróżnienie zachcianek od potrzeb, co pozwoliło na zaprzestanie bezmyślnego wydawania pieniędzy.

Dzisiejszy świat nie jest łatwy – media społecznościowe, katalogi, influencerzy, programy telewizyjne, trendseterzy wmawiają, że idealna sylwetka, wspaniale urządzone mieszkanie i zagraniczne podróże są kluczem do szczęścia – bez tego nie jesteśmy nic warci.

Brooke McAlary przekonuje, że kiedy tylko przestała przejmować się tym, co sądzą inni, odkryła, czym jest zadowolenie. A przy okazji odkryła, jaką ilością bzdur jesteśmy codziennie atakowani.  Jak pisze: „nie ma jednej słusznej drogi. Liczy się tylko to, co sprawdza się w twoim przypadku”

 

Iza Farenholc

Dziennikarka i redaktorka. Pracowała jako redaktor naczelna w magazynie dla rodziców Gaga oraz współpracowała m.in. z magazynami Zwierciadło, Twój Styl, Sens, Glamour - materiały psychologiczne, recenzje książkowe, muzyczne i filmowe, wywiady, reportaże z podróży.

Hejtujące matki na Facebooku. „Fotelik tego typu to dno, śmierć na miejscu”. Skąd ta zawiść?

hejtujące matki
"Złote rady" niektórych matek mogą być źródłem stresu dla innych kobiet – fot. Fotolia

Będąc w stanie błogosławionym dużo czasu poświęcałam na szukanie informacji na temat przebiegu ciąży, porodu i opieki nad maluszkiem. Zaopatrzyłam się w różnego rodzaju poradniki, zapisałam się do szkoły rodzenia oraz codziennie przeczesywałam Internet, aby znaleźć odpowiedzi na najpilniejsze pytania, np. dlaczego kłuje mnie w prawym dolnym rogu brzucha i czy to aby nie jest śmiertelne.

Dołączyłam również do grup na Facebooku dla kobiet w ciąży oraz do grupy oczekujących narodzin w tym samym miesiącu co ja. Społeczności te dawały mi wiele wsparcia i poczucie, że nie jestem sama z moimi odczuciami – inne przyszłe mamy też tak mają!

Wszystko było pięknie i spokojnie, aż do dnia narodzin maluszków. Wtedy to w niektóre matki wstąpił diabeł i zaczął się hejt.

Zobacz też: Złota jesień w rytmie baby blues – z pamiętnika mamy

Hejtujące matki

Przykładowa sytuacja – pewna mama wstawia na grupę zdjęcie niemowlaka z podpisem: „Pierwszy uśmiech Jasia, udało mi się uchwycić na zdjęciu. Czyż nie wygląda słodko?”. Na co uzyskuje kilka lajków i serduszek, oraz ogrom zarzutów:

„Dlaczego Jasio siedzi w foteliku w kurteczce? Na pewno jest mu za gorąco! Tak się nie robi.”

„Nie jest wystarczająco mocno przypięty pasami. Dziecko przypina się tam mocno jak się kocha – chcesz je zabić?!”

„Fotelik tego typu to dno, śmierć na miejscu”

Oraz nieśmiertelne: „Dlaczego nie ma czapeczki/ma czapeczkę?”

Efekt – następnego dnia załamana mama Jasia opuszcza grupę, wraz z kilkoma innymi dziewczynami, które nie zgadzają się na takie traktowanie. W poście pożegnalnym pisze, że otrzymała jeszcze wiele prywatnych nieprzyjemnych wiadomości.

Czym wytłumaczyć takie zachowanie hejtujących kobiet? One same twierdzą, że chciały dobrze, udzieliły porady w najlepszym interesie drugiej matki – no bo najwyraźniej ta nie wie, że tak się nie robi. Czy jednak mamy prawo pouczać innych w ten sposób? Nie sądzę. Nie wspominając, że skuteczność takich nauk jest wątpliwa.

Zobacz też: Czy stać mnie na dziecko?

Czy mamy prawo pouczać?

Długo myślałam nad przyczynami takiego zachowania młodych mam. Doszłam do wniosku, że może tutaj działać tzw. efekt Krugera-Dunninga, opisany przez dwóch socjologów z Uniwersytetu Corella w Stanach Zjednoczonych. Jest to zjawisko psychologiczne polegające na tym, że osoby niewykwalifikowane w jakiejś dziedzinie życia mają tendencję do przeceniania swoich umiejętności w tej dziedzinie. Z kolei prawdziwi eksperci często nie doceniają swoich kwalifikacji, ponieważ zdają sobie sprawę ze złożoności problemu i braku jednoznacznych odpowiedzi.

Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego większość kierowców uważa, że jeździ lepiej od innych (i klnie na czym świat stoi przedzierając się przez miejską dżungle)? Czy w takim razie ktoś w ogóle jeździ źle? To jest klasyczny przykład działania tego błędu poznawczego.

Mamy niemowlaków, siłą rzeczy, są początkujące w opiece nad dzieckiem. Żadna nie ukończyła studiów z macierzyństwa, bo też takich nie ma. Bazujemy na przekazie pokoleń oraz wiedzy książkowej. Porady bywają nieaktualne lub sprzeczne ze sobą. Jesteśmy zmęczone, często niedoceniane, bo przecież „tylko siedzimy w domu z dzieckiem”; sfrustrowane i z niską samooceną. Pokusa pouczenia i wystąpienia w roli „wiedzącej” może być kusząca. Sama nie raz gryzę się w język, aby nie uraczyć kogoś jakąś swoją nieproszoną mądrością.

Podsumowując, uważam, że czasem, cytując serial Doktor House, ignorancja jest błogosławieństwem. O ile marchewka ze słoika, zamiast eko-warzywa z własnego ogródka, nikogo nie zabiła, to stres i ciągłe nerwy – a i owszem.

Alina HRabina

Zawodowo związana z branżą HR. Obecnie na urlopie macierzyńskim. Mieszka w Warszawie, chętnie odbywa podróże małe i duże.

Pierwszy Dzień Matki – jaki prezent wybrać? Te słowa młodych mam nie pozostawiają złudzeń!

Pierwszy Dzień Matki to ważne wydarzenie. Pokażmy młodym mamom, że widzimy ich potrzeby.

Dzień Matki zbliża się wielkimi krokami. Dla niektórych kobiet jest to pierwszy tak wyjątkowy dzień. Zastanawiając się zatem nad prezentem dla nich – tak, nie tylko dziecko może tego dnia obdarować mamę – warto zwrócić uwagę na zdania, które padły z ust świeżo upieczonych rodziców. Co sprawiłoby im w tym dniu największą radość?

Pierwszy Dzień Matki w odmiennej niż dotychczas roli, to ważne przeżycie. To jasny sygnał, że jest się już w zupełnie innym miejscu. Przeistoczenie z dziecka w rolę mamy – z beztroski w odpowiedzialność, z bycia osobą obdarowującą w osobę, która tego dnia będzie prezenty otrzymywać. Oczywiście ładne pakunki i piękne bukiety to tylko dodatek do docenienia, które jest znacznie głębsze. Wcale nie oznacza to jednak, że nawet małym drobiazgiem nie można uszczęśliwić młodej mamy.

Dlaczego warto to zrobić? W dużej mierze życie świeżo upieczonej mamy podporządkowane jest teraz dziecku, dobrze jest zatem zwrócić uwagę także na jej potrzeby i pokazać, że one wciąż są równie ważne.

Jakie prezenty chciałyby otrzymać młode mamy?

Kilka zdań cytuje huffpost:

  • Coś, co „zastąpi” sen, albo przynajmniej sprawi, że będzie się wyglądało, jakby było się wyspaną.
  • Coś, co ułatwi zniesienie zmian, które pojawiły się w ciele po ciąży.
  • Coś, co pozwoli odzyskać wolne ręce.

 

Czy takie wypowiedzi mogą dziwić? Chyba niekoniecznie: „Codzienność nieraz może przytłaczać. Bycie mamą często nie ułatwia sytuacji. Płacz, zarwane noce, bałagan i konieczność posiadania oczu dookoła głowy, które pracować powinny z prędkością światła” – pisaliśmy na naszym portalu, o tutaj: >>KLIK<<

Nic zatem dziwnego, że zdania te odnoszą się tak naprawdę do podstawowych potrzeb. Za nimi kryje się jednak coś znacznie więcej – odzyskanie swojego ciała, poczucie niezależności, chwila tylko dla siebie. Pokażmy młodym mamom, że jesteśmy owych potrzeb świadomi.

Drobiazg tylko dla niej

Krem, witaminy, zdrowe oleje, kosmetyki, balsamy, peelingi, chusta do noszenia malucha – to tylko niektóre z rzeczy, jakie pierwsze przychodzą na myśl po przeczytaniu wspomnianych zdań. Nie, celem nie jest tu wskazanie konkretnych produktów, marek, czy sklepów. Chodzi raczej o podkreślenie faktu, że powyższe odpowiedzi mówią o potrzebie otrzymania czegoś, co będzie „indywidualnym” prezentem. Nie jest to mikser, poduszka do salonu, czy zestaw ręczników. Jest to raczej drobiazg, który młoda mama będzie mogła wykorzystać tylko dla siebie.

Warto o tym pamiętać – świeżo upieczona mama to wciąż kobieta, która potrzebuje przestrzeni, troski i docenienia. Nawet jeśli w tej chwili nie trzyma malucha w ramionach.

Zobacz też: Dlaczego zdecydowałam się na dziecko? Z pamiętnika młodej mamy
Źródło pytania i odpowiedzihuffpost

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Jak być zdrowym? Rewolucji wegańskiej ciąg dalszy.

Jak być zdrowym?
Wieloletnie badania dowiodły, jak olbrzymi wpływ na nasze zdrowie ma wykluczenie mięsa w diecie. – Fot. Pixabay

„China Study” czyli „Nowoczesne zasady odżywiania” wydano w Stanach w 2004. Ta książka zapoczątkowała światową rewolucję wegańską i potwierdziła wiele wcześniejszych odkryć dotyczących niejedzenia lub ograniczenia spożywania mięsa. 

Doktor T. Colin Campbell i jego współpracownicy na podstawie wieloletnich badań dowiedli, jak olbrzymi wpływ na nasze zdrowie ma wykluczenie lub ograniczenie mięsa w diecie. Rewolucja wegańska dotarła także do naszego kraju. Warszawa jest na czele miejsc najbardziej przyjaznym weganom na świecie, a 43 % Polaków przyznaje się do tego, że stara się ograniczyć spożycie mięsa lub nie jeść go w ogóle. Jak dowodzą prognozy społeczne , ten trend będzie się umacniał.

Dzisiaj, kilkanaście lat od żywieniowej rewolucji doktora Campbella, kiedy dodatkowo zdajemy sobie sprawę, że losy planety zależą od tego, czy produkcja zwierząt hodowlanych będzie wyglądała tak jak wygląda od kilkudziesięciu lat, wydaje się, że jedynym ratunkiem może być ograniczenie lub zmiana diety. Wzmożone emisje amoniaku, siarkowodoru, tlenków azotu i siarki, gazów cieplarnianych stanowią ważny czynnik wzrostu zanieczyszczeń powietrza. Emisje fosforu i azotu związane z olbrzymią ilością niewłaściwie zagospodarowanych odchodów powodują poważne zanieczyszczenie wód i gleby. Jedząc codziennie mięso pochodzące z intensywnej hodowli szkodzimy także sobie.

Zobacz też: Dieta długowieczności

Zmiana diety może zmienić nasze życie – twierdzi dr Thomas Campbell, syn doktora T.Colina Campbella, który pomagał ojcu w pisaniu „Nowoczesnych zasad odżywiania”. Wykładowca klinicznej medycyny i lekarz rodzinny należy do nowego pokolenia lekarzy, którzy wierzą w to, że dzięki odpowiedniej diecie możemy nie tylko skutecznie schudnąć, ale przede wszystkim żyć zdrowiej i dłużej.

Książka dr Thomasa Campbella „Plan Campbella” to rzeczywiście prosty plan wprowadzenia wyników badań naukowych do codziennej diety. Przekonują się o tym jego pacjenci, którzy przychodzą do jego gabinetu z chronicznymi chorobami cywilizacyjnymi takimi jak cukrzyca czy choroby krążenia (udowodniono, że wysokowęglowodanowa dieta bogata w ziarna zdecydowanie i szybko odwraca rozwój cukrzycy i wielu innych chorób).

Zobacz też: Alergia czy nietolerancja pokarmowa,jak je odróżnić?

Autor mierzy się z mitami i tematami poruszanymi w debacie dotyczącej zdrowego odżywiania takimi jak: gluten, zboża, białko, kwasy tłuszczowe omega-3, suplementy. Jak pisze „leczyłem wielu pacjentów cierpiących na choroby wynikające ze złego trybu życia. I chociaż każdy przypadek był inny, prawie wszyscy zyskali na wprowadzeniu zdrowszej diety (…) Pacjenci zasługują na lepsze traktowanie, zasługują na to, żeby wiedzieć, jak zrzucić wagę, zmniejszyć ból, zredukować dawki leków lub odstawić je całkowicie. Powinni również wiedzieć, jak opóźnić rozwój pewnych chorób, lub nawet je cofnąć jedynie dzięki zmianie składu posiłków. Chciałbym, aby każdy wiedział, jak być zdrowym.”      Czy to nie są argumenty, żeby chociaż spróbować?

Na podstawie książki „Plan Campbella” dr Thomas Campbell wyd. Galaktyka

 

 

Iza Farenholc

Dziennikarka i redaktorka. Pracowała jako redaktor naczelna w magazynie dla rodziców Gaga oraz współpracowała m.in. z magazynami Zwierciadło, Twój Styl, Sens, Glamour - materiały psychologiczne, recenzje książkowe, muzyczne i filmowe, wywiady, reportaże z podróży.