Przejdź do treści

Rodzic, który chce ‘za bardzo’. Sprawdź, czy nie zatruwasz życia swojemu dziecku!

Zazwyczaj wszystko, co robisz dla potomka, wynika z bezwarunkowej miłości. Chuchasz i dmuchasz, trzymasz za rękę, dajesz z siebie wszystko, by wychowywać go na szczęśliwego człowieka. Przypadkiem możesz jednak popełniać błędy, które pewnego dnia to dziecko zaprowadzą na kozetkę. 

„Ja – toksycznym rodzicem? Nigdy w życiu!” – możesz powiedzieć, bo przecież toksyczni ludzie równa się ludzie niezrównoważeni / nieszczęśliwi / z przerośniętym ego. Tacy, którzy robią krzywdę dziecku, dusząc rodzicielskim uczuciem. Istnieją pewne – wcale nie aż tak oczywiste – sygnały, które mogą wskazywać, że jest się toksycznym rodzicem.

Toksyczny rodzic:

1. Myli bezpieczeństwo i szacunek do dziecka z „twardą miłością”

Przekonanie, że wychowanie tzw. silną ręką jest niczym innym jak oznaką dbania o dziecko. W pewnych sytuacjach to się sprawdza, ale koniec końców stosowana ciągle odbija się negatywnie na relacji rodzic – dziecko.

2. Jest zbyt krytyczny

Krytykuje dziecko za wszystko. Sądzi, że w ten nauczy się ono unikać błędów. Tymczasem takie podejście karmi wewnętrznego krytyka – dziecko będzie ciągle się obwiniać, nawet jeśli zrobi coś kompletnie błahego.

3. Żąda uwagi

Chce, by dziecko spędzało z nim każdą wolną chwilę. Tak rozumie budowanie więzi – równie istotnej, jak wiele innych elementów składających się na życie młodego człowieka.

4. Nie pozwala wyrażać nieprzyjemnych emocji

Nie chce pielęgnować emocjonalnych potrzeb dziecka i lekceważy to, co negatywne. W ten sposób gotuje dziecku przyszłość, w której nie będzie w stanie wyrazić tego, czego potrzebuje.

5. Stawia swoje uczucia na pierwszym miejscu

Może uważać, że  jest „pępkiem” rodziny, podejmuje decyzje, nie pytając o zdanie bliskich, w tym dzieci. Takie podejście nie sprzyja tworzeniu i utrzymywaniu przyjaznej relacji. Nie dając głosu albo wręcz go uciszając, wywołują w dziecku lęk, że zawsze będzie słyszeć „nie”.

6. Przerzuca odpowiedzialność za swoje szczęście

Chętnie powtarza formułkę: Nawet nie wiesz, ile dla ciebie poświęciłam /poświęciłem. Dziecko dowiaduje się de facto, że przeszkodziło w realizacji celu, który mógł odmienić życie rodzica.

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z serwisem natemat.pl

Święto Niepodległości w II RP, czyli białe rękawiczki, galowe mundury i podświetlane budynki

Święto Niepodległości II RP
Narodowe Archiwum Cyfrowe

11 listopada był obchodzony jako Święto Niepodległości w II RP zaledwie dwa razy. Mimo to, rocznica dnia, w którym Rada Regencyjna oddała władzę wojskową Józefowi Piłsudskiemu, była obchodzona hucznie.  

Po 123 latach Polska odzyskała niepodległość. Symboliczny dzień 11 listopada był niezwykle ważny w okresie międzywojennym, zwłaszcza w tradycji wojskowej. To bez wątpienia jedno z największych wydarzeń w historii Polski. 

Uroczystości w Belwederze 

11 listopada to dzień, w którym Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę wojskową oraz naczelne dowództwo podległych jej wojsk polskich. Również tego dnia Niemcy podpisały we francuskim Compiegne zawieszenie broni kończące I wojnę światową. Od samego początku II Rzeczypospolitej dzień ten był uważany za wyjątkowy. Pierwsze obchody w 1919 roku były bardzo skromne – w tym czasie Polska walczyła o utrzymanie swoich granic oraz toczyły się walki powstańcze na Śląsku.

Święto Niepodległości II RP

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Zdecydowanie ciekawsze obchody Święta Niepodległości w II RP odbyły się w 1920 roku, wówczas Józef Piłsudski otrzymał buławę marszałkowską. Później, aż do 1938 roku 11 listopada miał już ogólnopolską i odpowiednią oprawę. W okresie międzywojennym 11 listopada odbywały się rewie wojskowe, msze święte za ojczyznę, ważne uroczystości na szczeblu państwowym. Uroczyście w Belwederze organizowano ceremonie wręczania orderów Virtuti Militari za męstwo okazane w walce o wolną ojczyznę. W całej Polsce odbywały się też świąteczne pikniki i wiece. Największą popularnością cieszyły się jednak parady wojskowe z udziałem najwyższych władz państwowych. Placówki za granicami kraju urządzały z kolei rauty dla korpusu dyplomatycznego.  

"Święto

Zobacz też: Tak wyglądało Halloween 100 lat temu. Przerażające?

Dzień wolny od pracy, później Święto Niepodległości.  

Już po zamachu majowym, 8 listopada 1926 r. prezes Rady Ministrów Józef Piłsudski wydał okólnik, który ustanawiał dzień 11 listopada dniem wolnym od pracy. Nadal jednak nie było to święto państwowe. Dopiero dwa lata po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego Sejm RP ustanowił państwowe obchody Święta Niepodległości. 

Dzień 11 listopada jako rocznica odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego i jako dzień po wsze czasy związany z wielkim imieniem Józefa Piłsudskiego, zwycięskiego Wodza Narodu w walkach o wolność Ojczyzny – jest uroczystym Świętem Niepodległości. 

-napisano w uroczystej uchwale Sejmu. 

Święto Niepodległości II RP

Zaledwie dwa razy święto było obchodzone przed wojną. W listopadzie 1939 roku próżno było szukać w Warszawie polskiego munduru. Święto powróciło dopiero po upadku komunizmu.

Zobacz też: Seks dawnych Słowian. Byli bardziej bezpruderyjni od nas?

Piotr Celej

Dziennikarz od ponad dekady. Prywatnie miłośnik zdrowej kuchni, sportu i historii.

Poradnik praktyczny „Alimenty – jak dochodzić, jak się bronić?”

poradnik alimenty

Miło nam poinformować, że w lipcu 2021 r. ukazała się książka „Alimenty. Jak dochodzić, jak się bronić? Poradnik praktyczny”, autor: Joanna Hetman-Krajewska, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2021.

Jest to pierwszy na polskim rynku tak obszerny i napisany przystępnym językiem poradnik dotyczący spraw alimentacyjnych przeznaczony dla zwykłego czytelnika – nieprawnika. Napisane przystępnym językiem wyjaśnienia aspektów prawnych przeplatają przykłady z życia wzięte, a uzupełniają je wywiady ze specjalistami zajmującymi się pomocą dla ludzi borykających się z problemem alimentacji: sędzią rodzinnym, mediatorem, pracownikiem ośrodka pomocy społecznej, komornikiem oraz detektywem.

Jedyny na rynku tak obszerny praktyczny poradnik dotyczący spraw o alimenty – zarówno z punktu widzenia osób dochodzących alimentów, jak i osób zobowiązanych do alimentacji. Napisany w przystępny sposób, a wyjaśnienia kwestii prawnych zilustrowano przykładami wziętymi z życia. Najważniejsze zagadnienia są ujęte w ramkach – dla większej czytelności przekazywanych treści. Wszystko po to, by po książkę mogła sięgnąć osoba niebędąca prawnikiem. Odrębna, obszerna część książki jest poświęcona zagadnieniom ochrony osób zobowiązanych do alimentacji, dzięki czemu książka stanowi cenne źródło wiedzy nie tylko dla osób dochodzących roszczeń alimentacyjnych, ale również dla osób zobowiązanych do alimentacji, które chcą chronić się przed nadmierną roszczeniowością osób uprawnionych do świadczeń alimentacyjnych.

Autorka precyzyjnie omawia rodzaje roszczeń alimentacyjnych (np. alimenty na małoletnie lub pełnoletnie dziecko, małżonka, rodzica, czy roszczenie o zasądzenie odpowiedniej kwoty na zaspokojenie potrzeb rodziny) i zagadnienia ochrony osób zobowiązanych do alimentacji.

Wyjaśnienia kwestii prawnych uzupełniają przykłady z życia wzięte. Książka wyjaśnia wszelkie aspekty spraw alimentacyjnych, które należy uwzględnić, by przejść przez takie postępowanie obronną ręką.

Całość uzupełniają wywiady ze specjalistami: sędzią rodzinnym, mediatorem, pracownikiem ośrodka pomocy społecznej, komornikiem oraz detektywem.

O alimentach bywa głośno, ale szczególnie w jednym kontekście: ona została z przysłowiową gromadką dzieci, a on nie płaci, a przecież powinien… Jednak obowiązek alimentacyjny to znacznie szerszy temat. Kto ma do nich prawo, (bo nie tylko dzieci) jak tych praw dochodzić, ale też jak bronić się przed nadużyciami? O tym wszystkim pisze Joanna Hetman-Krajewska w swojej najnowszej książce. 

Usiadłam do niej dość niepewnie, z obawą, czy nie zginę w gąszczu aktów prawnych. Nic bardziej mylnego. „Alimenty. Poradnik praktyczny” odpowiada chyba na wszystkie możliwe pytania i to w niezwykle jasny i zrozumiały sposób. Czasami bywa też zabawnie. Ta książka powinna powstać już dawno. Dobrze, że jest.

Monika Perdjon, interwenient kryzysowy, terapeuta TSR, mediator rodzinny, coach

„Alimenty to nie prezenty”- mec. Joanna Hetman- Krajewska przypomina fakt oczywisty dla prawników, ale wciąż nieoczywisty dla większości społeczeństwa. I bardzo dobrze, bo takiej książki zdecydowanie brakowało na rynku. Już samo hasło, „alimenty”, budzi przede wszystkim kontrowersje i duże emocje, głównie niestety negatywne.

Dlatego najnowsza książka mec. Joanny Hetman-Krajewskiej, pt. „Alimenty: jak dochodzić, jak się przed nimi bronić. Poradnik praktyczny” jest pozycją obowiązkową dla wielu osób i rodzin. Nie tylko tych, w których następuje separacja czy rozwód i należy ustalić alimenty dla małoletniego dziecka bądź małżonka. Autorka przypomina, że obowiązki alimentacyjne mogą czy też często muszą być (zależnie od sytuacji, stanu zdrowia i okoliczności) przywilejem również takich osób, jak rodzice, dziadkowie, rodzeństwo, dzieci ze związku niemałżeńskiego, a nawet pasierb czy macocha.

W „Poradniku” znajduje się szereg rzetelnych, szczegółowych informacji na temat alimentów w każdym kontekście, nawet w tak nieznanych szerzej obszarach, jak podatki czy zdolność kredytowa. Autorka, która specjalizuje się m.in. w prawie rodzinnym i od lat jest pełnomocnikiem przy rozwodach, ujawnia wiele nieznanych faktów. Opisuje choćby przesłanki, jakimi kieruje się sąd, rozstrzygający sprawy dot. alimentacji.

W książce znajdziemy też konkretne i praktyczne informacje na temat prób ugody oraz wzory pozwów, co stanowi świetne uzupełnienie całości.

Magdalena Kuszewska, dziennikarka

Joanna Hetman-Krajewska

Joanna Hetman-Krajewska – adwokat i radca prawny w Kancelarii Prawniczej PATRIMONIUM. Ma wieloletnie doświadczenie zawodowe (jest pełnomocnikiem zawodowym od 2003 r.), chociaż pierwszy raz w sądzie była w wieku 5 lat – z mamą, która przez ponad 40 lat pracowała jako sędzia rodzinny. Specjalizuje się w prawie rodzinnym i prawie autorskim. Obsługując klientów w sprawach rozwodowych bądź okołorozwodowych, stara się nie tylko udzielić im wsparcia prawnego, ale również spojrzeć na problem całościowo. Dlatego jako sprzymierzeńców traktuje mediatorów czy psychologów, w tym psychoterapeutów par. Ukończyła Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie prowadzone przez Stowarzyszenie Niebieska Linia. Absolwentka studiów doktoranckich w Instytucie Nauk Prawnych PAN. Prowadziła wiele spotkań z kobietami na tematy prawne związane z funkcjonowaniem rodziny, m.in. w Centrum Praw Kobiet. Autorka książek: „Podstawy prawa własności intelektualnej” (Biblioteka Analiz, wiele wydań), „Rozwód czy separacja? Poradnik praktyczny” (Wolters Kluwer, Warszawa 2020), „Rozwód i separacja. Wzory pism z komentarzem” (Wolters Kluwer, Warszawa 2020), „Alimenty – jak dochodzić, jak się bronić? Poradnik praktyczny” (Wolters Kluwer, Warszawa 2021). Wkrótce – również nakładem oficyny Wolters Kluwer – ukaże się jej kolejna książka: „Alimenty. Wzory pism z komentarzem” (Wolters Kluwer, Warszawa 2021).

Alimenty. Jak dochodzić, jak się bronić? Poradnik praktyczny, 2021 (książka, ebook PDF) – Profinfo.pl

materiał prasowy

Materiał prasowy redakcja otrzymuje, gdy firmy, stowarzyszenia, fundacje i inne organizacje chcą poinformować naszych czytelników i czytelniczki o aktualnościach, wydarzeniach, eventach, nowych produktach czy konferencjach.

Aplikacje na smartfony pomagają w aktywności fizycznej

Nowe badania pokazują, że aktywność fizyczną młodych ludzi można poprawić dzięki dobrze zaprojektowanym i realizowanym rozwiązaniom internetowym. Wśród nich wymieniono „gry treningowe” i aplikacje na smartfony. 

Zgodnie z badaniem przeglądowym przeprowadzonym na Uniwersytecie w Birmingham, dzieci i młodzież na lekcjach wychowania fizycznego pozytywnie zareagowały na wykorzystanie gier treningowych. Mały one zapewnić lekcje aktywności fizycznej poprzez gry lub spersonalizowane zajęcia. Zmiany obejmowały wzrost poziomu aktywności fizycznej, ale także poprawę emocji, postaw i motywacji do aktywności fizycznej. 

Pionierskie badania 

Badanie, opublikowane w Physical Education and Sport Pedagogy jest jednym z pierwszych, które bada nie tylko wpływ aplikacji na zachowania fizyczne w nieklinicznych grupach młodych ludzi. Dodatkowo zmierzono także wpływ mediów cyfrowych na wiedzę o aktywności fizycznej, rozwój społeczny i poprawę zdrowia psychicznego.  

Zobacz też: Tęczowe igrzyska – coraz więcej sportowców wychodzi z cienia

Autorzy przeanalizowali 26 badań dotyczących aplikacji do aktywności fizycznej. Znaleźli trzy główne mechanizmy w działaniu: grywalizację, w której uczestnicy przechodzą przez różne poziomy osiągnięć; personalizacja, w której uczestnicy otrzymywali dostosowane informacje zwrotne i nagrody na podstawie postępów; oraz informacje, w których uczestnicy otrzymali materiały edukacyjne lub wskazówki zachęcające do zmiany zachowania. 

Badacze stwierdzili, że większość badanych (70%) wykazała wzrost i/lub poprawę wyników związanych z aktywnością fizyczną. Skorzystali zwłaszcza uczniowie w wieku szkolnym, którzy uczestniczyli w lekcjach wychowania fizycznego. 

Główna autorka, dr Victoria Goodyear z Wydziału Sportu, Ćwiczeń i Rehabilitacji Uniwersytetu w Birmingham, wyjaśnia: „Znaleźliśmy przekonujące dowody na to, że nauczyciele WF mogą wykorzystywać naukę online do zwiększania pozytywnych  postaw i uczestnictwa w aktywności fizycznej wśród młodych ludzi. Istnieje realna szansa by poprawiać zdrowie poprzez skuteczne możliwości ćwiczeń online. Dzięki nim dzieci mają także okazję do zakorzenienia pozytywnego podejścia do ćwiczeń oraz gier”. 

Źródło: https://www.sciencedaily.com/  

Zobacz też: Ponad 1/3 młodych z uzależnieniem od smartfonów – jakie mogą być konsekwencje?

Piotr Celej

Dziennikarz od ponad dekady. Prywatnie miłośnik zdrowej kuchni, sportu i historii.

Dzieci jedzące owoce i warzywa mają lepsze zdrowie psychiczne!

owoce i warzywa dzieci zdrowie psychiczne
Fot.: Pixabay.com

Nowe badania przeprowadzone przez University of East Anglia dowodzą, że dzieci, które jedzą więcej warzyw i owoców, mają lepsze samopoczucie psychiczne.  

Badanie, opublikowane zostało w ubiegłym tygodniu. Jest ono pierwszym, które bada związek między spożyciem owoców i warzyw a dobrostanem psychicznym dzieci w wieku szkolnym.  

Dieta pełna naturalnych składników to podstawa  

Badanie ukazuje, w jaki sposób spożywanie większej ilości owoców i warzyw wiąże się z lepszym samopoczuciem, zwłaszcza wśród uczniów szkół średnich. Dzieci, które spożywały pięć lub więcej porcji owoców i warzyw dziennie, miały najwyższe wyniki w zakresie samopoczucia psychicznego.  

Badanie było prowadzone przez UEA Health and Social Care Partners we współpracy z Radą Hrabstwa Norfolk. Zespół badawczy twierdzi, że należy opracować strategię zdrowia publicznego i politykę szkolną, aby zapewnić wszystkim dzieciom dostęp do dobrej jakości żywienia przed szkołą i w jej trakcie. Dzięki temu możliwe byłoby zoptymalizowanie samopoczucia psychicznego i umożliwienie dzieciom na pełne wykorzystanie ich potencjału.  

Główna badaczka, prof. Ailsa Welch z Norwich Medical School UEA, powiedziała:  

Wiemy, że zły stan psychiczny jest poważnym problemem dla młodych ludzi i może mieć długoterminowe negatywne konsekwencje. Naciski mediów społecznościowych i współczesnej kultury szkolnej są reklamowane jako potencjalne przyczyny rosnącej częstości występowania niskiego dobrostanu psychicznego u dzieci i młodzieży. Pamiętajmy, że problemy ze zdrowiem psychicznym nastolatków często utrzymują się w wieku dorosłym, prowadząc do gorszych wyników życiowych i osiągnięć.  

Zobacz też: Narkotyków w Polsce jest coraz więcej. Są też bardziej niebezpieczne?

Dane z 50 szkół 

Badania były przeprowadzone na szeroką skalę. Zespół badawczy przeanalizował dane od prawie 9000 dzieci w 50 szkołach w Norfolk (7570 uczniów szkół średnich i 1253 uczniów szkół podstawowych). Uczestnicy badania samodzielnie zgłaszali swoje wybory żywieniowe i oraz brali udział w odpowiednich do wieku testach samopoczucia psychicznego. Obejmowały one radość, relaksację i dobre relacje interpersonalne.  

Prof. Welch podsumowała:  

Odkryliśmy, że prawidłowe odżywianie wiązało się z lepszym samopoczuciem psychicznym u dzieci. Szczególnie wśród dzieci w wieku szkolnym istnieje naprawdę silny związek między spożywaniem pożywnej diety, z owocami i warzywami oraz lepszym stanem psychicznym. Dzieci, które jadły tradycyjne śniadanie, miały lepsze samopoczucie niż te, które jadły tylko przekąskę lub napój. Wiemy też, że dzieci ze szkół średnich, które piły napoje energetyczne na śniadanie, miały szczególnie niskie wyniki w zakresie samopoczucia psychicznego. Były one niższe niż dzieci, które w ogóle nie spożywały śniadania. 

Badania mają w przyszłości posłużyć, by opracować strategie zdrowia publicznego. Ma ona zapewnić wszystkim dzieciom dostęp do dobrej jakości żywienia zarówno przed szkołą, jak i w jej trakcie. W ten sposób ma zostać zoptymalizowany potencjał dzieci.  

Żródło: sciencedaily.com

Zobacz też: Prześladowanie relacyjne w polskiej szkole: dotyczy najczęściej 13-15 latków i zostanie na całe życie

Piotr Celej

Dziennikarz od ponad dekady. Prywatnie miłośnik zdrowej kuchni, sportu i historii.